مستند «مسئولیتپذیری اجتماعی» با حضور دکتر امیرعلی حمیدیه 🌱
در قالب مستند تأثیرگذار «مسئولیتپذیری اجتماعی»، گفتوگویی صمیمی و عمیق با دکتر امیرعلی حمیدیه، فوق تخصص خون، سرطان و پیوند سلولهای بنیادی کودکان و از چهرههای برجسته دانشگاه علوم پزشکی تهران، به نمایش درآمد.
در این مستند، دکتر حمیدیه با نگاهی انسانی و سرشار از عشق به همنوع، درباره مفهوم واقعی مسئولیت اجتماعی و نقش کار خیر در آرامش روح انسان سخن گفت. ایشان تأکید کردند که:
«هیچ چیزی در جهان به اندازه کمک به همنوع، احساس سبکبالی و راحتی به انسان نمیدهد.»
او با تجربه سالها حضور در خط مقدم درمان کودکان بیمار، از لحظاتی گفت که لبخند یک کودک درمانشده، ارزشمندتر از هر موفقیت علمی و مادی است. از نگاه دکتر حمیدیه، کمک به دیگران نهتنها یک وظیفه انسانی، بلکه نوعی نیاز روحی است که به انسان معنا و آرامش میبخشد.
ایشان در ادامه افزودند:
«کسی که به کار خیر و کمک کردن به دیگران عادت میکند، بعد از مدتی این کار برایش چنان اعتیادآور میشود که اگر روزی نتواند کمکی بکند، حالش خوب نیست.»
این سخن، تصویری زنده از انسانهایی است که زندگیشان با نیکوکاری معنا پیدا میکند. انسانهایی که حضورشان در کنار بیماران و نیازمندان، نه از روی وظیفه، بلکه از سر عشق است؛ عشقی که هر روز، امید تازهای در دل دیگران میکارد.
مستند «مسئولیتپذیری اجتماعی» تلاشی است برای بازنمایی چهرهی واقعی این نوع از مسئولیت — مسئولیتی که فراتر از جایگاه شغلی و اجتماعی، در قلب انسان معنا پیدا میکند. در جامعهای که با چالشهای اقتصادی و انسانی گوناگون روبهروست، چنین نگاههایی میتواند چراغی باشد برای گسترش فرهنگ همدلی و مشارکت اجتماعی.
دکتر امیرعلی حمیدیه، که نقش محوری در پیشبرد پروژههای پیوند سلولهای بنیادی در کودکان بیمار داشتهاند، با بیان تجربههای شخصی خود از کار با بیماران صعبالعلاج، بر اهمیت همافزایی علم و خیر تأکید کردند. به باور ایشان، اگر دانش پزشکی در کنار نیکوکاری و احساس مسئولیت اجتماعی قرار گیرد، میتواند نهتنها بیماری، بلکه رنج انسانی را درمان کند.
پیام این مستند در هماهنگی کامل با فلسفه وجودی خیریه امید است؛ نهادی که سالهاست با الهام از همین نگرش، در مسیر فراهمسازی خدمات پیشرفته پزشکی، حمایت از بیماران صعبالعلاج و توسعه مراکز سلولدرمانی و ژندرمانی گام برمیدارد.
در پایان، دکتر حمیدیه یادآور شدند که هر انسان، هرقدر هم کوچک، میتواند نقشی بزرگ در تغییر زندگی دیگران داشته باشد. کافی است هر یک از ما سهمی از توان، دانش یا امکانات خود را برای کمک به دیگران اختصاص دهیم؛ چراکه در این مسیر، نهتنها به دیگران، بلکه به خودمان نیز زندگی دوباره میبخشیم.
این گفتوگو و مستند، یادآور این حقیقت است که مسئولیتپذیری اجتماعی یک انتخاب نیست، بلکه راهی برای معنا بخشیدن به زندگی است.
